SZTUKA LATANIA

Muzeum – Zamek Tarnowskich w Tarnobrzegu zaprasza na wystawę malarstwa
Iwony Ostrowskiej pt. „Sztuka latania”.

Wernisaż wystawy: niedziela, 15 lutego 2026, godz. 17.00

Zamek Tarnowskich w Tarnobrzegu
ul. Sandomierska 27

Wystawa będzie czynna do 21 marca 2026 roku

­

IWONA OSTROWSKA

absolwentka malarstwa na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Należy do Związku Polskich Artystów Plastyków, to również prezeska fundacji Akademia Malesze, która promuje działalność artystów i ludzi kultury, działa też jako organizatorka i kuratorka wystaw. Przyczynia się do popularyzacji sztuki w wielu miastach Polski pokazując dokonania artystów w ramach projektu ProjectArt.
Swoje prace prezentowała na 29 wystawach indywidualnych i ponad 120 wystawach zbiorowych. Jej prace brały udział w wielu prestiżowych wystawach, m.in.: Daugavpilis, Mark Rothko ART Centre, Łotwa; Muzeum Niepodległości w Warszawie, Muzeum Mazowieckie w Płocku, Wydarzenie Barykady na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie, Laureatka II nagrody Polskiego Radia w konkursie Vidical organizowanym przez Muzeum Plakatu w Wilanowie. Artystka niezwykle aktywnie uczestniczy w festiwalach i sympozjach sztuki, m.in. we Włoszech, Turcji, Brukseli, Tunezji, Niemczech, Grecji i Anglii.
Seria obrazów „Ptaki” to obrazy bardzo osobiste, malowane konsekwentnie od kilku lat.
Malarstwo Ostrowskiej jest z gruntu emocjonalne. Nie opowiada, ale przekazuje nam ważne przesłanie. Prawda tych obrazów polega na dotarciu do emocji oglądającego. Rzadko zdarza nam się oglądać tak prosty a zarazem głęboki przekaz. Tych obrazów się nie ogląda. Te obrazy się przeżywa. Jeżeli bym szukał odniesień we współczesnej sztuce to przychodzą mi na myśl dzieła Anselma Kiefera, głębokie i wstrząsające. Co uderza w malarstwie Ostrowskiej to świeżość, brak akademickich obciążeń, tak rzadki dzisiaj, gdy „wszystko już było”. Pracując w ten sposób, konsekwentnie i z uporem wytyczaną drogą, pokazuje nam że ciągle jest w malarstwie dużo do powiedzenia.

Bogusław Lustyk

­

„Obrazy są zaproszeniem do introspekcji i refleksji nad ulotnością chwil, które, jak ptaki w locie, są tu i teraz, a za moment już tylko wspomnieniem“.
To fragment opisu cyklu „Ptaki“, które stają się nie tylko motywem przewodnim Iwony Ostrowskiej, ale i medium przekazu głębokich emocji i abstrakcyjnych idei.
Ptaki na Jej płótnach wyrażają stany ducha, rozkładają skrzydła podtrzymywane na taśmach jak na mocnym temblaku, puszczają oko tym, którzy umieją patrzeć jak dzieci, i obrastają w piórka, które pomogą im się wznieść wysoko nad różne życiowe przepaście.
I chociaż trudno stwierdzić, czy w Jej wizjach pojawiają się Gołębie – Jej pędzel wznosi się bowiem ponad gatunki – to my poczuliśmy się wpisani w ten pejzaż. Ten właśnie, który może jest jeszcze bardziej ulotny. Bo to pejzaż na wyciągnięcie ręki i żywego słowa. Przez stół, przez kanapę, przez ściany, przez jeden wspólny talerz. I na wysokość spojrzenia, które potrafi się przedostać przez przestrzeń serca. Serc.

Aleksandra Szablewska

­